Drentse Proza
(Door: allard van der Weide)
Oons
eerste autogie
Ik
rie net beij hum weg, de oardige man, hij zweeide meij zölfs nog uut
Zo
oardig was e, of zöl t kom’n umdat ik n oardig bedrag an um ovemoakt har
Veur
mien neije auto, alles giet welhoaste vanzölf, ie denkt ‘m bij wieze van
spreken de hoek um. Ja das wel wat aans dan vrogger.
Das
altied de ellende aj wat older wordt, ie begunt op n goeie dag net als oen opoe
te proaten over vrogger.
Ik
herinnere mej dan ok nog goed mien va’s eerste autogie, t was een klein lellik
grun fiattie. Roem zat, moar ie kwamn altied plek te korte weej wel?
Wej
gungen op vakantie noar Giethoorn helemoale, dan muj niet vergeten dadde wej uut
t Hoveine kwam’n. T was dus n mirakels ende riedn. Al noar n poar kilometer
hadden wej met n dreient achterin sloande ruzie, en trokken mekoar in de hoaren.
Roem zat was dus niet helemoale woar. Mien va had veur t vertrek zo’n ding op
t dak ezet, n imperial noemden ze dat. Noe bint ze dr niet meer, en hef
iederiene zo’n skibox op t dak. Moar t woord skiën mus toen nog uutevunden
worden. De blauwe koffers gungen op t dak, en wurden vast eknupt met n spinne.
En
doar gungen wej dan. Zodra als mien va harder gung dan een goeie 90 trilde t
stuur hum bijkans uut de handen. Ander’n hadden d’r gien begrip veur, en
toeterden dan ook oardig.
Noa
die vakantie hebt wej dat lilleke ding nog knap lang gehad. Ok die keer dadde
wej op de snelweg een lekke baand kreg’n, stiet mie nog goed bij. Op de
vluchtstrook van de afsluutdiek mus mien va de bande verwisselen. Het overige
verkeer tsjakkerde moar deur. Hij dreeide de krik omhoog, moar t kleine karrige
bleef netties op al zien 4 pooties stoan. Hij (mien va dus) pakte n plankie en
ploatste dat tussen de krik en t autogie. Toen lukte t wel, allenig bleek noa
tied t plankie oardig vaste zitten. Dat hef e moar zo eloaten. T plankie hef er
al die tied nog ezeten.
En
al ging hij loater wel zachies deur de achterbienties deur de roest. Motorisch
was t wel n stark ding, t zölfde motertie hebt ze loater nog bruukt in de panda
geleuf ik, moar roesten zeker dat deed e mirakels. Iedere keer aj dr in ging
zitten mussen ie de binnenspiegel verstellen. Op n gegeven moment gunk t echt
niet meer, u könne van binnen zo noar buten kieken, en was t niet meer
vertrouwd, en brachten wij hum noar de pekel.
(veur
iederiene die niet uut t Oveine of umstreken komp das n sloopbedrief)
T
goeie olde fiattie, af en toe ziek er nog wel zo iene rieden.
Zo’n
knappe 127, vast iene van een cluppie of zo, ha, of iene die as n lasapparoat
hef.
Sentiment
nuumt ze dat, moar an mej niet meer besteed
Ikke
niet, nee ikke niet meer. Verrek stoa ik alweer te dreuteln veur n grun locht.
In
zien iene en riedn met mien neie 9.3. Vrogger was alles beter heur ie nog wel
ies. Nou voor veul dingen giet t misschien op, moar geef mej moar n neie auto,
toch n oardig stokkie beter dan vrogger heur. Zo de stoelverwarming nog moar
even n tikkie hoger. Nei comfort, doar is toch best wel veul veur te zeggen.
***********************
Opa’s
ploffie
De
zunne stiet al leeg an de horizon, de schaduwen wordt al langer
T
is ok al weer knap in t najoar,
en
de dag’n wordt al oardig korter.
Een
geluud kwaamp vanaf de weg eerst zachies
en
toen kwaampt dichterbij
Opa
is underweg noar huus.
Moar
zien humeur is niet zo goed
Meer,
ie kunt zien lippen zien bewegen,
t
lik warachtig wel of e n beetie an t schelden is.
Verdommiet,
klotending. Ja duudelik kuj t zien.
Zien
pette had e moar opeborgen,
en
de handen hef e al oardig zwart,
zo
kuj niet an toafel goan zeg e bej hum zöllf.
T
ploffie dat is wat, zon old ding weej wel,
onderweg
van t oveine begun e al te sputtern
En
net veurbij de wolfsbos was t gebeurt met ding,
t
motertie smoorde, en sleug of.
Opa
wus wel dat t olde ding zien beste tied had har,
moar
hij was eigenwies, en opoe had t ok al een paar keer zegt
Breng
dat ding toch n keer vurt noar de fietsemaker,
want
hej lup toch niet goed dat kuj toch wel heuren.
Moar
opa was eigenwies, en wol t geld liever in de butse hHolden,
ja
wie niet horen wil mut moar vuul’n, dacht e bej hum zolf
Eindelijk
dreeide hij de dam op aan de carstenswieke, en zette t ding in de schuure
Hij
was t achterhuus nog niet in of opoe reup al tegen hum,
was
ie eerst oen handen veur ie aan toafel goat…..
T
Mannegie van morgn
Ik
had m nog nooit eziene, moar hij mut er weezn, hij mut bestaon
t
mannegie van morgn
Mien
moe proat er altied over, als dr weer ies iets mus gebeurn,
Moar
nooit edaon wurde
Dan
had ze t altied over t mannegie van
morgn,
Pas
joaren loater kwam ik erachter dat ze mien va dr mit bedoelde
Want
as dr wat gebeuren mus
Gaf
e vake as antwoord; ach bee dat doek morgn wel eb’n
Of
hij vergat t weer of hij had t op zien maniere veuls te drok met andere dingen,
zo
bleef er vake wat liggen.
Niet
dat mien va niet handig was heur,
de
beste man kon oardig veule,
timmern
en met electrisch was e ok oardig goed,
en
met krachtstroom kon e ok goed overweg.
Moar
mien moe mus hem altie dachter de bokse an zitten as er weer wat repareert mus
worden.
Dat
kön ok niet aans want ok de buren en kennissen en familie wussen drommels goed
dat als er wat kapot was ze ebn noar Arend mussen goan.
Zo
kluste hej er oardig wat bij zo tussendeur
En
stund e altie veur anderen kloar,
en
dan kwaamp t tuus vake niet af.
Mien
va is dr inmiddels al joaren niet meer,
T
olde nee dat kump niet weerum,
T
mannegie van morgn is t mannegie van gister ewurden
moar
in mien harte hol ik nog altied van dat mannegie van morgn